BlacKkKlansman: kippenvel en humor in 1⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Vrijdag was een pijndag, ik rustte ongeveer de hele dag en gelukkig was het zaterdag al wat meer draagbaar. Ik trok in de namiddag (eindelijk!) nog eens naar de Skoop in Gent. Ik had op voorhand al gekozen om de nieuwste parel van Spike Lee te bekijken. De trailer had me al een tijdje overtuigd, ik was dan ook content dat ik er toch nog geraakt ben. Want de cinema is toch altijd nog nét iets anders dan een scherm (bij iemand) thuis. Zeker voor zo’n impressionante film:

Het was ontluisterend. Ik werd er stil van, maar moest tegelijkertijd ook lachen. Ongeloof, meedeleven, medelijden, plezier, het kwam er allemaal bij kijken. De muziek zit er zeker ook voor iets tussen (en het feit dat er zoveel blazers meespeelden in de filmmuziek, dat maakt het voor mij altijd nóg specialer).

Niks dan lof. Ik heb me geen minuut verveeld, was helemaal mee in het verhaal, zat op het puntje van mijn stoel. Zulke films maken ze niet elke maand. Ik moet al diep nadenken om een even goeie filmervaring te vinden.

De film legt een vreselijke vorm van (verdoken?) racisme bloot in de jaren zeventig van vorige eeuw. Bij sommige mensen zit het er zo ingebakken. Ik ben daar gevoelig aan, ik neem het van nature uit vaak op voor de zwakkere, en als mensen je vernederen, gewoon omwille van je huidskleur, of omwille van een beperking, o jee, daar kan ik kwaad om worden. Dan denk ik, “ai wat een duts dat hij enkel dat kan zien in mensen”. Maar de manier waarop er in de film misbruik, machtsmisbruik e.d. bloot worden gelegd, is waarlijk fenomenaal. Dat de KkK überhaupt nog bestaat en zoveel aanhangers blijft hangen… sommige mensen zouden beter eens geschiedenis in hun hoofd gepompt krijgen 😳😳

Op het einde kreeg ik het echt koud. Toen de link werd gelegd naar de huidige tijd, 2013-2017, en zeker ook met die clown die het nu in de States voor het zeggen heeft… Stof tot nadenken.

Rep je nog vlug naar de cinema – waar deze parel helemaal tot zijn recht komt.

-e.

(c) picture David Lee / Focus Features

Advertisements

International day of happiness

Joepie, springen we vandaag allemaal net ietsje hoger in de lucht? 🤸‍♀️🤸‍♂️

Dat springen is bij mij enkel figuurlijk op te nemen, helaas 🙂

Maandag was een behoorlijke rotdag, maar er was ook een momentje met geluk, dat ik vandaag (dag van het geluk!) even neerpen. 🍀

Ik was aan het wachten in het zwembad en een dame op leeftijd liet het bubbelbad vollopen. Ik zat golfjes te maken met mijn handen terwijl ze verderop nog een babbeltje sloeg.

Toen kwam ze naar het bubbelbad, zette zich erin en zei: “Kom er maar bij he!” Ik antwoordde dat ik haar niet wilde storen, dat ze er maar ten volle moest van genieten. De dame bleef aandringen, en ging opzij zitten… zodat ik in het bubbelbad gekropen ben… met een onbekende. 😊😊

Warmte doet goed voor mijn gewrichten en die dame was content een babbeltje te kunnen slaan. Ze is al drie jaar weduwe, een kranige madame die regelmatig naar de sauna en het bubbelbad in Merelbeke komt.

Zo, dat was mijn geluksmomentje van maandag 😍

Love,

-E.

#hello2019

Een nieuw jaar. Een nieuw gezond jaar, dat was de bedoeling. Mijn heup en mijn maag zijn nog even in het oude haar gebleven vrees ik.

Als ik 29 jaar jonger was, was ik een huilbaby. Refluxnachten zouden moeten verboden worden. Ook nu, in het kot van de nacht, zit ik half recht, probeer ik dat zuur voor de vierde nacht op rij te verdrijven, tevergeefs. Straks even aankloppen bij de dokter, want het wordt vermoeiend. #zombiealert

My lovely city

De dag was nochtans redelijk. Ik ging voor de eerste keer in vier weken (byebye infectie strottenhoofd) terug naar de hydrotherapie in het uzgent. Precies een marathon: ik was alweer vergeten hoe lastig het is. Maar dus wel een teken dat het nog steeds nodig en nuttig is.

Vervolgens was er een dutje, om daarna volledig voor de afleiding te gaan. Een paar weken geleden won ik via Instagram tickets voor het reuzenrad op de #winterfeesten.

De maks, mijn eerste keer rondjes draaien, in mijn eigen schone stad, in goed gezelschap. Wat wil een mens nog meer? Een dessert, daar zeggen Lien en ik zelden nee op, en dus gingen we nog voor een lekkere echte chocomelk.

Wist je trouwens dat het oude postgebouw in Gent toegankelijk is? Ik ontdekte gisteren pas de lift, maar he, beter laat dan nooit 😊#toeristineigenstad

Zeg nu zelf, Gent is toch vree schoon he?

Elien

Blijven zwemmen, blijven zwemmen ðŸ 

Vorige maandag kreeg ik te horen dat ik de rest van 2018 niet mag werken, revalidatiegewijs. Ergens voelde ik dat zelf wel al aan komen, maar plezant is het toch niet.

Niet getreurd, dinsdag kreeg ik nog extra trainingen voorgeschoteld in het uzgent, waar ik volgende week mee start. Een fulltime heb ik eigenlijk, eentje met oefeningen, zowel in als uit het water, rust en controles.

img_2251

Gelukkig heb ik daarnaast nog enkele fijne hobby’s, al zeg ik het zelf: piano spelen, lezen, muziek luisteren, af en toe een serietje kijken… een knutselen ☺️

Ik houd ervan om zelf mijn kleren te maken: bloesjes, kleedjes, een sportbroek, een rokje… moet kunnen, toch? Het nuttige aan het aangename koppelen, of zoiets.

Daarnaast “ging” ik vorige week, net als Lien, in mijn oude middelbare school vertellen over “mijn leven”. Hu? Ja, mijn levensloop verloopt niet echt wat men noemt “vlotjes”.

planned

Maar he, moeilijk lukt ook. Ik denk dat mijn studenten (enfin, derde middelbaar, dus leerlingen) deze boodschap wel mee gekregen hebben. Je kon een speld op de grond horen vallen, ze reageerden als ik vragen stelde, waren zelf ook erg benieuwd naar zaken die voor mij dan evident zijn… Kortom, voor herhaling vatbaar!

Cheers,

E.

🚨In een klein stationnetje, ‘s morgens in de vroegte…

Stonden zeven wagentjes, netjes op een rij.

Maar die wagentjes zullen hoogstwaarschijnlijk zonder mij vertrekken in de toekomst. Waarom, vraag je je af? Je werkt toch in Brussel? Je gaat toch niet met de auto gaan he, Elien?

I might. 5 reasons why.

1.

Ik kreeg een brief van De Groote baas van den NMBS. Wat daarin stond? Dat houd je niet voor mogelijk. Even een situatieschets: ik kan om medische redenen momenteel niet naar Brussel gaan, de verplaatsing met de trein of de auto zijn momenteel niet mogelijk, wegens een probleem in de gewrichten.

Normaliter neem ik de trein om op het werk te geraken, dat zich in de buurt van Brussel Centraal bevindt.

Sinds 31 juli ben ik aan het revalideren, en kan ik dus de trein niet nemen. Allemaal goed en wel, maar je moet weten dat ik een deel van mijn abonnement zelf moet betalen, dat gaat om meer dan vijfhonderd euro. Niet niets voor mij.

Ik vroeg dus een stopzetting van mijn abo, op doktersvoorschrift, om mijn revalidatie niet onnodig langer te maken – het duurt sowieso al allemaal lang genoeg. Ik kreeg een NJET van den NMBS. Of je nu stopt met de trein te nemen omdat je vindt dat de trein stinkt, of je mag medisch gezien niet meer meetreinen, dat is hetzelfde voor De Groote van den NMBS. Seriously?

2.

Ik heb urenlang, ik bedoel dan echt uuurenlang communicatie gehad met de NMBS. Via chat, via Twitter (openbaar want privé negeerden ze me op den duur), en dan uiteindelijk via de Ombudsrail. Ik moet zeggen, veel respect voor de Ombudsrail (over de dossierbeheerder die mij uitschold voor al wat niet mooi was, ga ik het niet verder hebben). Dat team begrijpt mij, en verstaat dat ik er geen winst wil uit halen, ik wil gewoon niet betalen voor diensten die ik niet kan gebruiken.

3.

Wist je dat je 24 uur op voorhand assistentie moet aanvragen bij de NMBS? Je moet weten, als je op een dienst communicatie werkt, is je werk niet echt altijd goed te voorzien, mini crisisjes zijn schering en inslag, ik kan dan ook moeilijk weten, en al zeker geen 24u op voorhand, welke crisis er zich de volgende dag zal voordoen. Losers 🤭

4.

Tijd voor een wist-je-datje. Wist je dus dat ik grosso modo vier uur per dag kwijt ben als ik met de trein ga werken? Vier uur begod! Neem de trein zeggen ze! Dat is beter voor het milieu zeggen ze! Ge gaat toch niet de auto nemen? Eerlijk? I might. Ik heb het gehad met de “dienstverlening” van den NMBS.

5.

Als je weerstand niet al te hoog is (Check), neem je best niet te vaak het openbaar vervoer. Tenzij je graag microbes, virusjes of bacteries verzamelt en uitbroedt. Lees: ik ben gewoon nog vaker ziek als ik de trein neem dan als ik gewoon in mijn karretjes rond tsjees.

Of je nu stopt met de trein te nemen omdat je vindt dat de trein stinkt, of je mag medisch gezien niet meer meetreinen, dat is hetzelfde voor de NMBS.

Dus wat mij betreft: vive la voiture en vive le vélo 🤭🚵🏻‍♂️😊

Cheers!

-e.

Indian summer, Oct 2018

We do have a blast this week. 25 degrees, that’s pretty awesome. People feel good, and go for a sunny Autumn – or should I say Summer- walk like it’s July. The smell of BBQ in the neighbourhood. Children staying outside till eleven o’clock. Waking up way too early and wanting to go outside – what a wonderful climate.

Hope to have similar weather for the next couple of weeks. Someone, please?

La bohème 🌷

Ik heb altijd een zwak gehad voor het Franse chanson. Geen idee of het de teksten of de muziek zijn die de doorslag geven.

Feit: op dit moment 6:09 speelt La Bohème op stubru. Fantastisch lied. Charles Aznavour heeft zeker nog betere liedjes, maar dit is gekend bij het grote publiek (dank, stubru).

Mijn omaatje, die twee jaar geleden heenging, was fan van Joe Dassin. Op haar feestmis draaide alles om haar muziek. Als ik ga werken, zit er aan het station Brussel Centraal een straatmuzikant op accordeon “haar” muziek te spelen. Uit de metrogang weergalmt ook vaak “haar” muziek, gespeeld aan tweehonderd per uur door een groep latino’s. Ze zou plezier hebben.

Mijn omaatje had niet alleen uitstekende muzieksmaak, ze was ook een schitterende naaister. Geluk bij ongeluk, toen ze overleed, heb ik een aantal kledingstukken gekregen, en aangezien we hetzelfde figuur hebben, draag ik nu vaak één van haar vestjes, haar hoed of één van haar rokken.

Deze week viert ze feest hierboven.

❤️

-e.